देश बदलला (आपल्याकडं देश = जिल्हा) की फक्त वेश न् भेश नाही बदलत, खाण्यापासून कामापर्यंत सगळंच बदलतं मल्टिडायमेन्शनली.
वाशिममधून अमरावतीत आलो शिंगणापुरला. गाडी एका हॉटेलपुढं लावली, हॉटेल गार होतं. म्हणून पुढच्या गरम हॉटेलात गेलो. मनात सारखी शंका कणकणत होती, गाडी सेफ राहील ना...
गरम हॉटेलच्या मालक कम आचारी कम वेटर कम सफाई कर्मचाऱ्याला तरी विचारलंच.. गाडी सेफ राहील ना. तो काही होणार नाही म्हणाला आणि मी बिनधास्त पाण्यावर ताव मारला. इथं प्रत्येक डिशसोबत कढी मिळते. आमच्या मंचरचा कढीवडा फेमस आहे. पण इथं... कढीवडा, कढीपँटिस, कढीभजी सगळं कढीमय.
खाद्ययात्रा आटोपून बाहेर आलो तर बुटेचं पुढचं चाक जागी बसलेलं. असं कसं होऊ शकतं लगेच ? आता तर टंच होती... मग त्या हॉटेलवाल्याला विचारलं, हवा गेल्याचा आवाज आला काय... तो नाही म्हणाला. मग बाजूच्या हॉस्पिटलमध्ये अँडमिट केली. गँरेजमध्ये डॉक्टर भेटला तो ही असा इब्लिस... चाक न खोलता पंक्चर काढणारा. काढली गड्यानं पंक्चर. टायरात काहीच नाही सापडलं... गप ४० रू दिले नं मांड ठोकली.
(29 जुलै 2017)
No comments:
Post a Comment